PRAGNIENIE  POKOJU

Traduzione della classe IIIA della Scuola Primaria "De Amicis" di Venaria Reale (TO)

Wiatr zbiera głosy dziecięce

i później je rozrzuca pomiędzy gałęzie i liście

starych drzew, z wielkimi korzeniami

które umieją słuchać to co mówisz

by później opowiadać, w dół.. w dół... głębokosci

do Serca bijącego w środku świata.

Gdy dziecko się uśmiecha, uśmiecha się równieź Serce

Kiełkuje w trawie piękny kwiat.

Gdy dziecko jest szczęśliwe, i Serce jest szczęśliwe.

i rosna motyle tańcując wietrze.

Ale czasem śmiech zamienia się w płacz

łzy płyną , gorące i ciężkie,

uderzają w Ziemię trzesącą i przestraszoną ,

widzą śmierć mieszającą się z życiem.

Osezia, Izrael, Irak, Palestyna

pomiędzy bombami i karabinami śmierć idzie,

zabierając ze sobą czeczenów i afganów

i dużo, dużo dzieci afrykańskich!

Bombardują , strzelają i mówią o pokoju,

ale Sercu świata to się nie podoba:

“Gdy nienawiscią i gwałtem wypełnicie Ziemię ,

nie kłamcie: nazwijcie ją wojną !

Pokój to uśmiech, podac sobe ręce,

spać spokojnie, patrzeć w przyszłość

i w dali widzieć, na spokojnym niebie,

siedem kolorów tęczy.

Tylko gdy rozsiejesz chęć miłości

wiatr się uśmiechnie i może przynieść

starym drzewom i ich korzeniom

głosy i sny dzieci szcześliwych!”

                                                                                        Elio Giacone